Leg één hand op je hart en één hand op je buik. Adem een paar keer diep in en uit.

En vraag jezelf dan niet: “Wat denk ik?”

Maar: “Wat weet mijn lichaam eigenlijk al?”

Schrijf vervolgens zonder nadenken over de volgende vragen:

• Wanneer voelde ik me voor het eerst anders dan de wereld om mij heen?

• Welke thema’s blijven steeds terugkomen in mijn leven?

• Wat probeert zich al jaren via mij uit te drukken?

• Welke delen van mezelf heb ik kleiner gemaakt om gezien, geliefd of begrepen te worden?

• Waar voel ik ontspanning wanneer ik mijn waarheid dichter toelaat?

• Wat in mij verlangt ernaar herinnerd te worden?

Schrijf zonder corrigeren.

Zonder perfectie.

Zonder jezelf uit te leggen.

Laat het lichaam eerst spreken.

En als je voelt dat je jouw ervaring wilt delen, voel je welkom in de comments hieronder.

En ergens onderweg worden we stil.
Niet omdat we niets meer te zeggen hebben, maar omdat het leven langzaam harder is gaan praten dan wijzelf.

Als moeder van drie kinderen weet ik hoe dat voelt. Zielsgelukkig met mijn kinderen, echt waar, maar tegelijkertijd ergens diep vanbinnen voelen dat ik mezelf langzaam kwijt begon te raken in alles wat het leven van me vroeg. Ik wist op een gegeven moment echt niet meer wie ik eigenlijk nog was onder alle rollen, verantwoordelijkheden en het altijd beschikbaar zijn voor anderen.

Sacred Africana gaf mij daar niet ineens een magisch antwoord op. Maar het gaf me wel iets wat ik al heel lang kwijt was geraakt.

Een echt moment voor mij.

Een moment om weer even te voelen. Te luisteren en te vertragen. Om opnieuw aanwezig te worden in mijn eigen lichaam en in wat er werkelijk in mij leefde.

De afgelopen maanden voelde ik steeds sterker de behoefte om stil te worden met mijn eigen werk. Sacred Africana bestond al. Na mijn eerste reizen met de plant voelde ik: ohhh… ik wil dat iedere vrouw dit mag ervaren. Omdat er bij mij zóveel gebeurde en in beweging kwam. Vanuit die energie gooide ik alles meteen naar buiten. Groepen vrouwen, te veel tegelijk, te veel geven, teveel ineens.

Maar diep vanbinnen voelde ik tegelijkertijd dat het nog niet volledig de vorm had gevonden die werkelijk klopte.

Het afgelopen jaar heb ik intensief met de plant gewerkt. Waarbij de laatste maanden echt in stilte.
In mijn eigen leven. In mijn lichaam. In mijn ritme. En daarin is zoveel veranderd. Niet alleen in de reis zelf, maar ook in mij.

Ik voel minder haast, meer rust en vooral meer vertrouwen om iets eerst echt te laten leven voordat het de wereld in hoeft. Ermee kunnen zitten. Luisteren naar wat er nog binnen komt, en voelen wat het werkelijk wil zijn.

Dat is uiteindelijk ook precies waar Sacred Africana over gaat.

Geen snelle detox. Geen psychedelische reis. Geen challenge waarin je jezelf in 21 dagen hoeft te transformeren. Maar juist een zachte opening terug naar jezelf.

Daarom opent Sacred Africana zich zowel als een eerste zachte ontmoeting met de plant, als een diepere langere reis waarin schrijven, bewustwording, het lichaam, vertraging en herinnering samenkomen.

Een reis met een traditionele plant uit Senegal die al generaties lang wordt gebruikt binnen de vrouwelijke lijn. Een plant die niet werkt via controle of extreme ervaringen, maar juist via vertraging. Het lichaam, via voelen en opnieuw aanwezig worden in jezelf.

Deze reis heeft mij zoveel geleerd over zachtheid, terug in m’n vrouwelijke energie stappen, luisteren en het feit dat het lichaam vaak allang weet wat aandacht nodig heeft terwijl het hoofd nog probeert door te rennen.

En daarom is schrijven ook zo’n belangrijk onderdeel van deze reis geworden. Want hoe meer ik met vrouwen werkte, hoe meer ik begon te zien hoeveel woorden er eigenlijk ongezegd blijven. Hoeveel gevoelens jarenlang worden weggestopt omdat er simpelweg geen ruimte is om ze echt te ontmoeten. Hoeveel vrouwen ergens diep vanbinnen voelen dat er iets in hen leeft wat gehoord wil worden, maar daar nauwelijks nog mee in contact staan. Of het simpelweg niet durven uit te spreken

En soms opent schrijven precies die deur. Niet omdat je schrijver hoeft te zijn, maar omdat woorden zichtbaar kunnen maken wat jouw lichaam misschien al veel langer probeert te vertellen.

Sacred Africana - The Opening is daarom geen reis waarin je iets hoeft te presteren. Het is een plek waarin je voor 21 dagen even mag vertragen. Twee momenten per dag een kopje thee. Een paar zachte practices. Schrijven wanneer woorden zich aandienen. En langzaam opnieuw voelen wat er in jou leeft onder alle ruis van het dagelijkse leven.

Deze reis bleef zich de afgelopen maanden verder openen omdat ik voel dat veel vrouwen niet méér nodig hebben. Maar juist ruimte om zichzelf weer te horen.

♡